Veelgestelde vragen over Mozambique 

Mozambique ligt op zeeniveau een heeft daarom het hele jaar een aangename temperatuur. De heetste maanden, december en januari, vallen samen met het regenseizoen wat weer wat verkoeling geeft. De maand augustus staat bekend als winderig en dit kan lastig zijn bij watersporten. De regentijd begint in december en loopt ongeveer tot maart/april. De regentijd is niet de meest ideale tijd om te reizen, omdat Mozambique met alle grote rivieren van zuidelijk Afrika die daar in zee uitmonden heel veel water te verwerken krijgt. De muggen zorgen dan voor overlast en het water wordt troebel wat bij duiken niet prettig is.

Mozambique had een groot landmijnen probleem overgehouden aan de burgeroorlog, die in 1990 afgelopen was. Dit is nog dagelijks zichtbaar in de vorm van beenamputaties bij de lokale mensen. In de jaren na de oorlog is er heel veel moeite gedaan om de mijnen te ruimen, met name in het dichter bevolkte zuiden. De laatste 2 jaar hebben we incidenteel nog een ?'Mine Clearing Squad' gezien, wat al aangeeft dat men denkt het probleem nagenoeg verholpen te hebben. De overstromingen van 2000 hebben geen toename van incidenten veroorzaakt. Wel hebben we ervoor gekozen niet wild te kamperen in Mozambique en ons alleen op gevestigde plekken te begeven.

De walvishaai is de grootste vis ter wereld; met gemak wordt een gemiddelde lengte van 12 meter bereikt. Ondanks zijn grootte is hij totaal onschuldig voor de mens want deze 14 ton reuzen voeden zich slechts met plankton. Walvishaaien leven in de bovenste wateren van tropische en subtropische zeeën. Onbeweeglijk laten ze zich onder het wateroppervlak met de stroming meedrijven, hun bek open om het zeewater erdoor te laten spoelen. Hun enorme kieuwen zeven vervolgens het plankton eruit en eventueel restafval wordt door zogenaamde zuigvissen gereinigd. Hun grootte, zachtaardigheid en het feit dat ze op geringe diepte leven, maken allen dat deze giganten relatief veilig te benaderen zijn. Een ervaring die je nooit meer vergeet. Mozambique mag zich rijk prijzen met grote aantalen walvishaaien die er jaarlijks gespot worden.

Ze staan vooral bekend als zomergasten. Waanzinnige aantallen tot zelfs 25 stuks zijn geteld tijdens half uur durende boottochtjes. Maar ook in de winter, van april tot november is er aanzienlijke kans op een ?'aanvaring'. In de winter van 2003 heeft men vanuit Tofo, dé plek voor het spotten van walvishaaien en manta's, er iedere dag minstens één gezien. Een ongekende score! De grootste groep die men dat seizoen zag, omvatte 15 walvishaaien, vlakbij Tofinho Point, even buiten Tofo. Ze deden zich tegoed aan enorme hoeveelheden plankton en bleven wel 3 uur ?'bunkeren'.

Nee. De beste manier om dit verhaal te registreren is om met snorkel en vinnen te water te gaan. Hun ware grootte dringt dan pas echt door. De walvishaai drijft rustig en onverstoord verder, aan of vlak onder de oppervlakte. Het is zeer belangrijk om nooit contact met ze te maken. Aanraking veroorzaakt een beschadiging van de huid en die maakt ze weer ontvankelijk voor infecties.

De tenten zijn voorzien van gaas; het is niet nodig om een klamboe mee te nemen.

Naast de lokale talen, zoals Shangaan, is de algemene voertaal Portugees, overgehouden aan de Portugese overheersing. De Portugezen zetten als eerste voet aan wal van de zuidoost-Afrikaanse kust, om er handelsposten op te zetten. Ze dreven handel met de Arabieren, veelal in ivoor maar vooral ook slaven. De stad Inhambane heeft hier zijn bestaansrecht aan te danken. Tijdens de Anjer Revolutie trok Portugal zich terug uit Mozambique, de taal achterlatend, maar wat in de tijd van de ?' Koude Oorlog' al snel ruimte bood aan een burgeroorlog, die uiteindelijk 17 jaar zou duren.

Ja graag. Indien mogelijk bezoeken we schooltjes en lokale gemeenschappen in Tofo en Morrungulo en de meegebrachte spullen worden  uitgedeeld in ruil voor rondleidingen en/of initiatieven die ter plekke worden ontwikkeld.

Nee, het is niet aan te raden om te vertrouwen op de moderne vormen van betalen. Met veel geluk kan een geldautomaat in Maputo, de hoofdstad, gevonden worden, maar in de rest van het land zijn de kansen vrijwel nihil. Ook creditcard- en travellerchequefaciliteiten zijn er nauwelijks of tegen enorme tarieven. Het beste is om contanten mee te nemen en die goed op te bergen in de kluis. Men accepteert cash Randen of US$ en ook de Euro wordt in de meer toeristische gebieden aangenomen; soms als direct betaalmiddel of om te wisselen tegen de Mozambiquaanse Meticais.

Voorheen was er veel wild gestroopt, tijdens de burgeroorlog. Maar dankzij een initiatief van het WWF en Nelson Mandela zijn er initiatieven om grensoverschrijdende parken tot stand te brengen. Zo ook het Limpopo Trans Frontier National Park, gelegen op de grens tussen Zuid-Afrika en Mozambique. De bedoeling is om het huidige Kruger Park enorm uit te breiden, zodat de dieren veel meer bewegingsvrijheid hebben. Een aangrenzend gebied in Mozambique en het Gonarezzou park in zuidoost Zimbabwe is aangewezen om bij het wildpark te worden gevoegd. In Mozambique is de aansluiting thans een feit. Alhoewel nog niet open voor het publiek, men is druk doende wild uit te zetten en eventuele bewoners elders te huisvesten. Het uiteindelijke park zal groter zijn in oppervlakte dan Nederland.